In Nicaragua MOET je minstens een vulkaan beklimmen: er zijn er meer dan tien aanwezig!

Vanuit Leon zijn er verschillende mogelijkheden. Wij gingen voor de “cerro negro”.We kozen voor de organisatie : via-via: een deel van de opbrengsten gaat  naar het goeie doel!

Twee vliegen in “”een klap””, je ontdekt een mooi stuk natuur en je helpt de arme bevolking onrechtsstreeks .Enkele jaren geleden is  deze vulkaan nog actief geweest.

Een vulkaantocht moet je wel van tevoren vastleggen. Het is aangeraden om een paar stevige schoenen aan te trekken: heb je geen bij? Geen probleem: dan kies je gewoon een paar passende exemplaren die aanwezig zijn ter plaatse…Achtergelaten gerief van trekkers, dus een beetje vooraf  neuzen! …..Met een paar gewone  baskets  is het ook te doen hoor!

Om vier s’ochtends vroeg komen de mensen samen voor ontbijt in de “via-via”.Je maakt er kennis met de gidsen (vrijwilligers), en de groep die deelneemt. Wij zijn  slechts met z’n vieren: een Amerikaanse, mijn twee dochters en ik.. Twee gidsen nemen ons mee op sleeptouw.

Iedereen wordt voorzien van enkele liters water, de gidsen sleuren het eten mee…( en dan stonden wij nog een halfuur vroeger op om broodjes te smeren???Wisten niks van het eten en drinken dat inbegrepen was….Stom!)..Na een busrit van een uur ‘ke worden we afgezet in the middle of nowhere: de cerro negro ligt te dampen in de opkomende zon…….

De tocht is mooi: het grijze van de gestolde lava met hier en daar wat vegetatie tussen, de rotsblokken met de zwaveldamp en dito geur! Met een windkracht van tien of meer beaufort kan je een kijkje nemen in de krater….Het hoogtepunt is echter de afdaling van de flank: al lopend  een 70-tal meter de dieperik in: echt de moeite!!! Dit kan  ook per snow-board of per mountainbike!!!Misschien best wat  ervaring gewenst als je het op die manier wilt doen???

Je zakt tot je knieën in het steengruis, beneden gekomen worden de schoenen leeggemaakt, is nodig , toch als je zoals ik “ een paar geleende spullen met een gat in” aan je voeten hebt…haha…

Tijdens de tocht worden op tijd rustpauzes ingelast : voor een drankje, een hapje, een plasje….

Na de afdaling gaat de wandeling verder naar de bushalte:aangenaam omwille van vegetatie: mooie bloemen en vlinders te zien. Een kleine commedore voorziet ons van een frisse cola……Hier worden de rest van de koeken en broodjes uitgedeeld aan de kindjes die ze gretig opeten……De mensen  hebben hier weinig en dat is te zien!

Rond 14 ,15 uur zijn we weer in Leon, een frisse pint in een gezellig café , ondanks dat we zo zwart zien als de moor (die voeten dan toch!) is als een engeltje die pipi doet  in onze mond.

Daarna een frisse douche op ons logement…..vanavond staat er een muziekoptreden op het programma : altijd de moeite om mee te maken volgens ons jongste.

De beklimming van de vulkaan “Telica”, vooral de “moon-walking” is een echte aanrader: wel zwaarder dan de “cerro negro”. Zie verslag op site van Evita en Samuel die een sabbatjaar nemen dit jaar en hun avonturen vertellen. Hier ontdek je mits hun verhalen mooie plaatsen om te bezoeken.

Dit jaar hebben mijn vriend en ik de modderpoelen aan de voet van de Telica bezocht: niet zo spectaculair, maar wel leutig om doen. De lokale kindjes gidsen je door de plek in ruil voor een cent! Zwavelgeur alom aanwezig hier!

Tot het volgende verhaal? De leute met een van de beklimmingen……..